her yere izler bırakan Baktığı her göz'de hayâl olan. Kalemi kanatlarıyla tutan,Çırpınışını yazılara yansıtan bir Siyah kelebeğim.Hepinizi beklerim.Hoşgeldiniz Efendim.!



30.04.2010

ÇOCUĞUMA DOKUNMA KAMPANYASI VE 1MK

LOGOMUZU LÜTTFEN SİTENİZE EKLEYİN.


Hepimiz çocuk olduk. Büyüdük anne ve baba olduk. Çocuklarımızı gözümüzden sakınan aile olduk.
Ama korku dolu anne babalarız hepimiz. Çocuklar geleceğimiz. Her anne babanın hayalidir çocuğunu mutlu büyütmek ve ona güzel bir gelecek sunmak. Fakat ülkemizde artık önüne geçilemeyen bir törör var.


ÇOCUK İSTİSMARI. Çocuklarımız istismar ediliyor. Okula gönderilemeyen çocuklarımız var, Küçük yaşta çalışıtırılılan, Anne babası,kardeşleri ve aile büyükleri tarafından şiddete maruz kalan çocuklarımız var bu ülkede. Cinsel tacize ve hatta tecavüze uğrayan çocuklarımız var.
Daha anne sütü almadan, Anne kokusu duymadan cami önüne bırakılan bebeklerimiz var. Yetiştirme yurttlarında büyüyen, daha sonrasına suça meyilli yetişen çocuklarımız var bu ülkede. Eğitim daha bebeklik çağlarında, ailede başlar.
Ama bizim toplulumuz da okuma yazma dahi bilmeyen sadece çocuk yapmayı bilen anne babalar var. Sorunlu ailelerde yetişen insanlar malesef ruh bozukluğu yaşıyor ve topluma zarar verir hale geliyorlar. Heleki bu zarar çocuklarımıza gelince akan sular duruyor. Bir çocuk okulda veya başka bir toplumda cinsel tacize uğradığı zaman ileriki yıllarda yaşamını etileyen ruhsal çöküşler yaşıyor. Ailesine arkadaşlarına, ve ileride eşine çocuklarına bile güvensiz korkak ve şiddete meyilli biri haline geliyor.
Gördüğü cinsel tacizi ailesine anlatamayan, dövülme korkusu yaşayan bunu paylaşamayan çocuklarımıza yazık değil mi?
Şuan da bu yazıyı okuyan sizler bile çocukluk yıllarınızda tacize uğradınız ama kimseye söyleyemediniz. Anne babanızdan dayak yediniz ama kimseye söylememeniz konusunda tehtid edildiniz. Belkide sınıf öğretmeniniz tarafından bile tacize uğradınız sınıfta kalma korkusundan kimseye söyleyemediniz. Artık DUR! demenin zamanı geldi.


Çocuk istismarına bir şamar da siz atın.ve dur diein. Sitemiz 1MK Büyük bir kampanya başlattı. Birbirimiz açıklarını yakalayıp deşifre etmek yerine, birbirimizi yemekten vazgeçip, artık önemli sosyal konulara yönelmenin zamanı geldi.
Birmilyonkalem sitemizin bu önemli kampanyasına sizde destek verin. Ülkemizin geleceği olan çocuklarımız, gözmüzden sakındığımız evlatlarımız istismara uğruyor.


Bunun önüne geçmek için kocaman bir zincir oluşturmaya çalışyıoruz. Bu zincirin bir halkasıda siz olun. ÇOCUĞUMA DOKUNMA sloganıyla yola çıkan Birmilyonkalem ailesi bu önemli kampanyada duyarlılık göstermenizi bekliyor. Yıkarıda gördüğünüz logomuzu sitenize ekleyin. Çocuk istismarı hakkında düşüncelerinizi fikirler ve önerilerinizi, Çevrenizde gördüğünüz yaşanmış çocuk istismarlarını yazın ve duyurun. Bloğu olmayan kişiler. Sosyal paylaşım sitelerinde loğomuzu kısa bir yazı ile de yayınlayabirler. Amacımız büyük kitlelere ulaşmak.
Çocuklarımızı sevgi çatısı altında büyütelim. koruyup kollayalım.

Bu kampanya e-kitap olarak hayata geçecek. yazılarınız e- kitap olarak elden ele doşalacak. Çocuk gülümsemelerinde sizinde yeriniz olmasını istiyorsanız bu kampanyada sizde bir halka oluşturun.
Çocuklarımıza kötü eller dokunmasın. Şefkatli eğitici, mutlukuk veren gelecek veren eller dokunsun. Bu ellerden birisizde belki sensin, biziz.

ÇOCUK İSTİSMARINA SON.!
ÇOCUĞUMA DOKUNMA!

28.04.2010

YORGUN.


kapı komşum, canım arkadaşım, sırdaşım, dert ortağım, kardeşim az önce 15 günlük bir tatil için köyüne gitti Annesini babasını görmeye. Kayınbabası hasta olduğu için köy havası iyi gelir demiş doktorlar. bu kısa ayrılık şimdiden içime dokundu. Sıkıntılar peşimizi bırakmıyor içim acıyor.

Kendimi güçsüz ve bitkin hissediyorum. kafamda dolaşan onlarca tilki firar etti. Bomboşum. Ellerim buz gibi. Annem de bir kaç gün içinde gidecek evim bomboş kalacak. herkez terk ediyor sanki bu aralar beni. Bilerek isteyerk olmasa da yalnız bırakıylıyorum. Çok uzaklardan gelmiş gibi evime bile yabancı bakıyorum. Baharı yaşayamadım, titriyorum.
Güzel şeyler yazamıyorum. içimden hiç birşey gelmiyor. ÇOK YORGUNUM.

26.04.2010

SON DURUM!


Hepinize merhabalar.
Şuan evimdeyim. Bilgisayarımın başındayım. Karşı koltukta annem uzanıyor. Annemi benim eve aldım. Hafta içi kardeşlerim çalıştığı için, annem evde yalnız kalacaktı. Malum by pass ameliyatı sonrası çok iyi bakım gerekiyo. Yemesi ve içmesi düzenli olması gerekiyor. yatırıp kaldıran birinin olması gerekiyor annemin başında. Oğlumun da ana sınıfına uzunca bir zaman ara verdiğim için artık eve dönme vakti gelmişti. Annemi kendi evime gelmesi için ikna etim.


Şimdi biraz daha huzurluyum. Ara ara fırsat buldukça nete girersem sadece by pass ameliyatı ile ilgili yazıları okuyorum. Faydalı ne varsa uygulmaya çalışıyorum. Ameliyat sonrası bakım çok önemliymiş. Yani anlayacağınız yarı Doktor oldum çıktım. hatim ettim tüm tıp makalelerini. Daha öncede demiştim. iç bacaklardan ve ayak bileklerinden damar alındığı için kesi yerleri çok. Gögüs kafesi daha yeni kaynamaya başladığı için ağrılı. Asıl kötü olan, annemin psikolojik olarak sıkıntılı olması. Çok huzursuz, çok sinirli ve gergin. Hiç iyileşmeyecek sanıyor. bütün enerjisini kaybetti. yürümesi nefes alması yemesi içmesi iyi ama ameliyat psikolojisi onu bayağı yıprattı. Sürekli sıkılıyor. Şimdi bile '' İpekkk Annecimmm yine sıkıntı bastı bana'' dedi. Şimdi dedi saniye olmadı hemen yazdım. :)
Bu ara da Haykırış abim de hastalanmış yine Yeni haber aldım. Çok üzüldüm, geçtiğimiz aylarda oda annem gibi bir damar ameliyatı geçirmişti. Keşke bir haber alabilsem kendisinden hatta uzun uzun sohbet etme imkanım olasa da ameliyat sonrası yaşadıklarını anlatsa bana. Umarım iyidir. Umarım sağlık problemi yoktur. Varsa da en kısa zamanda sağlığına kavuşur İnşallah.
Bu arada, beni bu zor günlerimde yalnız bırakmayan, sürekli arayıp soran bana moral veren canım dostum,
Ebrulime çok teşekkür ederim.
Değerli ağabeyim, Recep Altun'a, Onuncu köyün adamı'na,
Birmilyonkalem aileme, Şebnem hanıma, Ness'e Efsaya, Erkan bal'a
Nevbahar'a,
Derkenar'a,
Güneşimin oğlun'a,
cemo,
mia
yaşamın kıyısında,
beyazkkelebek
Ateş böcüğüm,
Dalgaları aşmak
ece
değişik tadlar,
tijencim.
nilay,
tuğba
Deliler teknesi,
tuana
Ruşen,
Nefise,
Lekadro,
Zeuğma
Ebru- kırmızı saçlı acemi yazar.
Nehircce.
İsmini unuttuklarım varsa beni affedin. Hepinize çok teşekkür ederim. Allah hepiniziden razı olsun beni hiç yalnız bırakmadınız. Tek tek cevap yazamadım kusuruma bakmayın. İnanın bir bardak çayı bile ayakta alel ecele içtiğimi biliyorum. Zamanla yarıştım. Affedin güzel yazılarınızı okuyamadım.
Yazacak çok şey var ama şimdilik bu kadar. Hepinizi çok seviyorum çok özledim. Görüşeceğiz. paylaşacak çok şey var. Şimdilik Hoşçakalın.
Kocaman sevgilerle.