Daha bir hafta bile olmadı onu ekranda dans ederken izledim. Çokta gıcık oluyordum çok hızlı konuşan bir kızdı. O hızlı hızlı konuştukça benim nefesim kesiliyordu. Artık yeter azcık sus be kadın diyordum ekran karşısında onu izlerken. Ama Azra Akın ile birlikte yaptığı o son dansı izlerken Afferim dedim. İsterse güzel dans edebiliyormuş dedim. Bir masumluk, bir dinginlik vardı üzerinde. Gideceğini biliyordu eleneceğini biliyordu. Son dakikalarını daha ustruplu bir şekilde sakin konuşarak geçirdi.
Çok dikkatli ve etkilenerek dinlemiştim onu. Ve Salı günü gelen acı haber beni şok'a uğrattı. resmen mideme ağrı girdi. inanılmaz bişeydi bu. O hareketli, o içten sıcak bir okadar da gıcık yani. beni sinir edecek kadar haraketli pırıl prırl hayata inat bir okadar bağlı O kız ÖLMÜŞTÜ!
İşte inanmayanlara ibret. Hayat bukadar da kısaydı işte. Hayat bu kadarda acıydı işte. Hayat bu kadar acımasızdı işte. Sanki biri onu alıp yakasından tuttuğu gibi toprağın en dibine atmıştı.
O çıkmak istesede çıkamıyordu artık. Hayır ben burada olmamalıyım. Kim attı beni bu toprağın altına diye bağırıyor şuan sanki.
Azrail yanlış insana çarpmış ve sanki suçlu bir mahkûm gibi. Evet Azrail yanlış insanı aldı ama artık geriye dönüşü yok. Yanlış zaman yanlış insan. Defne Öteki aleme yanlışlıkla gitmiş bir insan.
Belkide tam yanlışlara sürüklenecekken verilen bir cezaydı. Ama bu ceza bu kadar acı olmamalıydı.
o artık kabuslarımı süslüyor. Başımı ne zaman yastığa koysam gözüme o kıvırsık saçları geliyor.
Güleç yüzü, o ele avuca sığmaz zıpır halleri. İnanılmaz bu olsa gerek. Çok yazık.
Çok ama çok üzgünüm.!
