BİLSEYDİN.

Ben bir şarkıydım dinlemesini bilseydin



can kulağınla dinleseydin beni


ne kelimeler biriktirdiğimi hissedebilseydin keşke


Bir kaç sayfamı okusaydın keşke


orta yerimden açsaydın sayfalarımın


ne fark eder ki


hİç nokta koymadım


büyük farf kullanmadım


imlaya hiç dikkat etmedim


dümdüz seni yazdım


sen söyledim


ama sen hep notka aradın


virgüllerimde beklemedin hiç


sıkıcıydım çünkü düzdüm


satır aralarım yoktu


hep koşar gibi yazdım söyledim seni


Yaşam böyle bişey nokta koymadan yaşarsın


virgül koymadan seversin


dinlenmek yoktur aşkta


her şarkıyı sonuna kadar dinler


her aşk kitabını sonuna kadar okursun


noktalara bakmaz


virgüllere takılmaz


büyük harf küçük harfler ilgini çekmez


eğer aşk varsa


İMLA İŞLEMEZ

son vapur

Son vapurda gitti bu limandan. Beklemedi...

Almak istemedi beni. 

Takatımda kalmadı hani. 

beklemek yordu beni.

hain rüzgar esti savurdu küllerimi.

ince ince sızlar şimdi içim.

Ada bekler, fayton beklemez gider.

Sabah olur içimde güneş açar , fırtına diner.

Demli gelir ince bellide

yudumlanır sesizce.

ince bir dal cigara tüter çok derinden.

Uzaklar. bem gelemiyorum sen gel yan ucuma.

Bundan gayrı Yalnızlık paklar beni ancak

belki biraz ağlamak

Hünün taa dibine vurmak.

**İpek**

AMA

bazen kalemi bırakmak gerekiyor tüketmeden.
Bir gün lazım olur kronikleşmiş yazma hastalığna.
bir ses, bir nefes, bir göz , bir el ateşi körükler belli mi olur.
Varmak istediğin yeri bilip yolu bilememek gibi bir şey bu
öğrenmek gezmek belkide olduğun yerde saymak
zamanı saymak deşmek savaşmak.
iki kulaç atıp yorulmak denizde.
Dinlemek...
yetebilmek yetmemek.
Hangi ağrıya iyi gelir bu ilaç ?
sorgulamadan yutmak riskleri göze almak.
cesaret,var oluş
işte böyle saçmalıkla
yazmak geri dönmek.